ذهنی بدون مشغله
داشتم فکر می کردم چی میشه که حافظه آدما همانند حافظه سیستم های الکترونیکی قابل فرمت کردن بود.
واقعا فکرش را بکنید.
ما وقتی از دست فایل های هارد کامپیوتر خودمون خسته میشم اون ها را پاک و بعدش فرمت می کنیم. یعنی سیستمی که هیچی دیگه داخلش نیست. و بعدش بازم میایم و هر چی خواستیم از نو داخلش ذخیره می کنیم.
حالا اگه حافظه انسان هم همین قابلیت را داشت میشد چه کارها که با این مغز نکرد. مثلا میشد یه آدمی که به هیچ وجه قابل درست شدن نیست و کارهای خلاف قانون انجام بده را دستگیر مخش را پاک و برنامه درستی روی اون پیاده کرد، یا اینکه وقتی فکرت زیاد شد و از روزگار خسته شدی، بنشینی همه چیز را از توی ذهنت پاک کنی و با یه برنامه جدید مشغول زندگیت بشی، یا کسی که مخش هنگ کرده را با کمی برنامه ریزی درستش کرد و ....
اگه واقعا این چنین امکانی داشت دنیای ما دنیائی دیگر میشد. حتی کارهائی میشد انجام داد که قابل تصور ذهنی ما هم نیست.
حال با توجه به اینکه این نظریات غیر عملی به نظر می رسه آیا می توان برای بهینه سازی افکار راهکاری یافت؟
از نظر من اگر چه نمی شود همانند سیستم های الکترونیکی برنامه ها را اجرا کرد ولی تا حدودی هر کسی می تواند با کم کردن مسائل فکری در بهبود شرایط ذهنی و روحی خودش کار ساز باشد.
اگر برای هر فرزند از ابتدای تولد که با ذهن و حافظه ای خالی پا به عرصه وجود می گذارد برنامه ای صحیح و سالم پیاده شود مطمئنا خیلی از مسائل پیش روی انسان کم خواهد شد.
افکار مزاحم همیشه انسانها را درگیر می کند و باعث مشکلات بعدی میشود. پس باید بدانیم که همیشه سعی در دوری و پرهیز از درگیری های ذهنی باشیم و خود را آلوده گرفتاری های بی پایان نکنیم.
